ความคงตัวของแกมมา-โอรีซานอลในน้ำมันรำข้าวที่อุณหภูมิสูง

นักวิจัย/สังกัด :

  1. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปราโมทย์ คูวิจิตรจารุ
    มหาวิทยาลัยศิลปากร

ปี พ.ศ. ที่โครงการเสร็จ : 2552

  แกมมา-โอรีซานอลเป็นกลุ่มของสารประกอบเอสเทอร์ระหว่างกรดเฟอรูลิกและสเตอรอลหรือ ไตรเทอร์ปีนแอลกอฮอล์ชนิดต่างๆ เป็นสารที่มีความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันตามธรรมชาติ งานวิจัยนี้ศึกษาถึงผลของอุณหภูมิในการให้ความร้อน คือ 132, 160, 192 และ 222 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 480, 140, 60 และ 50 ชั่วโมง ตามลำดับ และศึกษาความเข้มข้นของเฟอริค-คลอไรด์ คือ 0, 2.5, 5.0 และ 7.5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ที่อุณหภูมิ 180 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 50 ชั่วโมง ต่อจลนพลศาสตร์การสลายตัวของแกมมา-โอรีซานอล การเปลี่ยนแปลงความสามารถในการจับอนุมูลอิสระ และการเกิดออกซิเดชันของน้ำมันรำข้าว โดยศึกษาในน้ำมันรำข้าวที่ผ่านการกำจัดสารต่อต้านการเกิดออกซิเดชันตามธรรมชาติออก แล้วเติมแกมมา-โอรีซานอลบริสุทธิ์ลงไปในปริมาณ 3,000 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ผลการศึกษา พบว่า การสลายตัวของแกมมา-โอรีซานอลสามารถอธิบายได้ด้วยสมการจลนพลศาสตร์อันดับที่ 1 สำหรับความสามารถในการเป็นสารต่อต้านการเกิดออกซิเดชันของแกมมา-โอรีซานอล พบว่า สามารถต้านออกซิเดชันของน้ำมันรำข้าวได้เพียงช่วงแรกของการให้ความร้อน ซึ่งสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของค่า DPPH remaining (%) แต่หลังจากที่น้ำมันรำข้าวเกิดการออกซิเดชันมากขึ้น พบว่าค่า DPPH remaining (%) มีค่าลดลง ค่าเพอร์ออกไซด์และค่าอะนิซิดีนมีการเพิ่มขึ้นตลอดระยะเวลาในการให้ความร้อนสำหรับผลของความเข้มข้นของ เฟอริคคลอไรด์นั้น พบว่า จลนพลศาสตร์การสลายตัวของแกมมา-โอรีซานอลไปตามสมการอันดับที่ 1 โดยความเข้มข้นของเฟอริคคลอไรด์ที่สูงขึ้นจะสัมพันธ์กับการสลายตัวของแกมมา-โอรีซานอลที่รวดเร็วขึ้น และเร่งการเพิ่มของค่าเพอร์ออกไซด์ ค่าอะนิซิดีน ค่าคอนจูเกตไดอีน และค่าคอนจูเกต-ไตรอีน สำหรับค่า DPPH remaining (%) จะมีการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกับผลการศึกษาในส่วนแรก โดยค่าสุดท้ายจะแปรผกผันกับความเข้มข้นของเฟอริค-คลอไรด์